Вітер (поема)
Вітер, поема (на фото: Старобільськ, річка Айдар, Сєверодонецьк, Новоайдарський район – Луганщина, Україна). І Ген за обрій – чорна хмара, Бурі крик і вітру спів, Знаю я – це Божа кара, Знаю я – це Божий гнів. Адже ми забули Бога Й потонули у гріхах. Де ти, сонячна дорога? Де ти, жито…